

Һәр эш изге ниәттән башлана. Шулай уҡ һәр көнгә, һәр аҙнаға, йылға матур теләктәр менән аяҡ баҫыу – ырыҫ-бәрәкәткә юл.
Сираттағы яңы аҙнабыҙҙы ла доғалар әйтеп ҡаршылайыҡ. Һеҙҙең өсөн эш башлағанда уҡый торған доғаларҙың береһен тәҡдим итәбеҙ.
“Әғүүҙү билләәһи минәш-шәйтаанир-ражиим. Бисмилләәһир-рахмәнир-рахиим. Раббәнәа әәтинәә мин ләдүнкә рахмәтән үә һәййи ләнәә мин әмринәәрашәдәә. Раббишрах лии садрии үә йәссир лии әмрии Раббии йәссир үә ләә туғәссир Раббии тәммим бил-хайир”.
Мәғәнәһе:
“Эй, Раббыбыҙ! Беҙҙе Үҙеңдең рәхмәтеңә өлгәштер, эшебеҙҙә еңеллек бир. Раббым! Ауырлыҡ бирмә, эшебеҙҙе уңышлы тамамларға насип ит.
Аҙнабыҙ имен, тыныс үтһен, иншаллаһ!
Автор фотоһы.